G.S.P.V. Parafrid

Maart. Maart roert zijn staart, en dat hebben we geweten ook. Van heerlijk weer met z'n allen naar het terras, naar koukleumen op stal en je tenen niet meer voelen. Maart was een ontzettend drukke, maar ook ontzettend leuke, gezellige, maar ook verdrietige maand. Het is de maand waarin we helaas afscheid hebben moeten nemen van onze geliefde, trouwe, en soms bozige viervoeter Oskar. Tegelijkertijd hebben we een nieuwe topper, Mendy, langzaam mogen introduceren in onze lessen. 

Barcie diner - casual chic wraps & Werkacqui veiling!

Klinkt misschien als een interessante combi, maar de Barcie heeft er echt iets leuks van weten te maken! Bij een van onze nieuwe leden, en nieuw commissielid Lykas thuis hebben we heerlijk mogen smullen van zelfgemaakte burritos. Gepaard met een glaasje rode wijn of ice tea green was het echt even genieten. Maar, er wachtte nog iets anders leuks op ons die avond, namelijk de Werkacqui veiling! 

Ieder jaar organiseert onze Werkacqui een veiling waar leden en niet-leden samenkomen om voor een koopje een leuke activiteit of item mee naar huis te mogen nemen. En niet zomaar activiteiten, maar zelfs spectaculaire evenementen als Military Boekelo! Het was een spannende, rumoerige avond met veel drankjes, geklets, en... geld! De Werkacqui heeft dit jaar €1100 opgebracht met de veiling! Super trots zijn wij op deze commissie.

Tjas schaatsclinic

Jaja, daar is 'ie weer, terug van weggeweest! Vroeger was het een traditie om elk jaar met onze vrienden van Tjas, de Groninger Studenten Schaatsvereniging (die allegedly de beste billen van Groningen hebben), en ook nog eens de grootste studenten schaatsvereniging van de hele wereld zijn, een uurtje te mogen prutsen op het ijs. Dit jaar heeft onze lieftallige voorzitter Louise het op zich genomen om deze traditie opnieuw het leven in te blazen. Het idee is als volgt: zij leren ons hoe het moet, en wij proberen het dan uit, met nadruk op proberen. Ik heb van horen zeggen vernomen dat een aantal Parafridders niet zo dapper waren (foei) en na een halfuurtje warme choco op de bank zijn gaan drinken, maar er gelukkig ook een groepje die-hards was die alles op alles heeft gezet om de baan fatsoenlijk rond te komen! Ook hebben we leren wijken op het ijs (pootje over gaan), stoer hoor! Tot volgend jaar, Tjas, we hebben weer genoten!

Springles

We hebben in Maart in verband met de FNRS springcompetitie (waar Lieve Nederlands kampioen is geworden in de 60cm!) maar een springles gehad, maar deze stelde alles behalve teleur. Met acht fanatieke ruiters en wel vier stalhulpjes hebben we ons uiterste best gedaan om soepel over de hindernissen te springen. Maar, ook hier geldt, dit was meer een poging tot. Het was een woeste donderdag, met Louise voor het eerst op onze geliefde starlight, en Karlijn op de nietsontziende Tinkerbell. Je zou denken dat wellicht Tinkerbell voor de nodige chaos zou zorgen, maar niets was minder waar. Het was dit keer Billy die de show stal! Zoals we vaker zien bij hem krijgt hij tijdens een parcourtje springen ineens energie voor tien, wat erg leuk is, maar soms ook een beetje spannend als dit tot maffe afstanden en grote sprongen leidt. Maaike en Billy kwamen met een lekker tempo op hindernis drie af, alles leek perfect te gaan, tót ze net niet lekker uitkwamen. Billy, onze cowboy, activeerde de springveren in zijn achterbenen en zette met een fantastische sprong vroeg af om de lange afstand tot de hindernis te overbruggen, en dat heeft Maaike geweten. Ze gaf Billy zo veel mogelijk ruimte om de hindernis te klaren, met succes, maar vloog er zelf helaas een beetje achteraan en belandde na een mooie koprol in het zand. Gelukkig is het helemaal goedgekomen met Maaike en Billy en hebben ze de les met een fijn sprongetje af kunnen sluiten. 

HALV

Een (H)ALV is altijd een spannend moment voor het bestuur, en Kentauros stond enigszins te shaken op hun benen toen ze de Ballerz binnenliepen voor een warme maaltijd. Gelukkig kwam Louise met een plan: bier. Al genietend van een paar frietjes, een tosti, een hamburger, of een salade (en een pitcher bier :P) bereidde bestuur Kentauros zich voor op wat er komen zou, er stonden namelijk heel wat spannende voorstellen op het programma. Nu kon de pret echt beginnen. Annet, onze evenementen commissaris, had een leuk idee meegenomen, geïnspireerd door haar tijd als bestuurslid bij studievereniging Esperia: een (H)ALV-bingo. Dit gaf niemand een excuus om stilletjes hun oogleden te rusten of zich bezig te houden met andere dingen. 

Qua (H)ALV zelf ging alles verrassend goed. De voorstellen die door Kentauros werden gemaakt zijn doorgestemd, en dus kan het bestuur zich nu echt bezig gaan houden met plannen om de vereniging wat meer bestaanszekerheid te geven, we hebben er zin in! Het gaat G.S.P.V. Parafrid hopelijk nog lang goed. Verder hebben we, omdat we eerder klaar waren (ook door nieuwe ideeën uit Kentauros om de ALV's wat sneller te laten verlopen zonder eindeloos alles voor te lezen) ook even mogen genieten van Annet & Merel's first-dates ervaringen, dapper meiden! 

Horsemanship & equine behaviour clinic

Het was alweer tijd voor de tweede clinic dit jaar, een door Karlijn, onze penningmeester(es ;)), georganiseerde clinic! Samen met Annemarie hebben we, onderverdeeld in twee groepen, van alles mogen leren over het gedrag van onze paarden en hoe we als ruiters het beste met ze kunnen samenwerken. Hoewel alle paarden op de Bongerd stuk voor stuk toppers zijn, en geen van allen echt gemeen is, hebben we wel een aantal op stal staan die het wat minder gezellig vinden op stal. Ze zijn nagecheckt, dus er is niks fysieks mis, maar toch kan het lastig zijn om met een nerveus of angstig (wat zich uit in bijten, trappen, etc.) paard om te gaan in de box. Door deze paarden beter te begrijpen kunnen we beter met ze samenwerken en zorgt dit voor minder spanning bij zowel paard als ruiter op stal en in de bak. 

Naast deze ervaring is er ook een groepje met een aantal pony's over het terrein gaan wandelen, waar ze aan de hand hebben leren veilig met ze om te gaan als de pony ineens sterk wordt omdat ze een lekker plukje gras of een peer tegenkomen. Naast dat dit een hoop gelach en gezelligheid opleverde in het zonnetje en tussen de mooie bomen, was dit ook ontzettend leerzaam! Na afloop konden beide groepen vragen stellen aan Annemarie. Kortom, het was een fantastische clinic waar we met z'n allen ontzettend van hebben genoten. Bedankt, Annemarie & Karlijn!

Kentauros chaos. Kentchaos?

Het bestuur heeft naast de verplichte taken niet stilgezeten deze maand! Van gezelligheid onderling op de sleepover tot (heel veel ;)) gezelligheid met andere verenigingen, alles kwam aan bod in Maart. We hebben van het heerlijke weer begin deze maand genoten door op het terras te zitten en met z'n allen naar stal te fietsen. Helaas was deze pret snel voorbij met windkracht 5, regen, en kou. Verder hebben we bij Mikky thuis onder het genot van huisgemaakte cocktails, een kaasplankje (gekocht op de veiling!), en YouTube quizzes over onze lievelingsseries een super gezellige logeeravond gehad! Zeker voor herhaling vatbaar. Alleen die quizzes misschien niet, Louise had d'r megamind knop aangezet en heeft werkelijk alles gewonnen. 

Toen.. toen was er een avond. Ik zal er niet teveel op ingaan, maar er was Stëlz, heel veel Stëlz, risotto, een (nu ingestorte) tafel, een dugout, en heel veel.. gezelligheid ;). Bedankt, Knickerbockers. Ook dit is voor herhaling vatbaar. Maar, toen kwam de volgende ochtend: de Urban Trail. Bestuur Kentauros had zich opgegeven voor de 5k (Mikky, Annet, en Louise), en de 10k (dapper, Kar). Ondanks de nodige pauzes en bijna-kotsmomenten heeft iedereen 'm uitgerend. Bij de finish stonden er vier leden namens de Werkacqui trouwens de prijzen uit te delen! Lekker bezig iedereen. 

Je dacht misschien dat dit alles wel was, maar nee. Louise, Mikky, en ikzelf (Kiki) zijn naar Jan Dolfing geweest om meer te weten te komen over de geschiedenis van onze vereniging, en hebben van een Vindicat reünist veel antwoorden gekregen, maar vooral heel veel vragen. Momenteel zijn we in bezit van een "G.S.R. de Rijclub" dekje uit de jaren '50 en is de zoektocht naar de waarheid in volle gang. Ik mag er niet te veel over verklappen, maar interessant is het zeker! Jullie horen binnenkort meer. Wat ik al wel mag verklappen is dat er behoorlijk wat hotties bij Parafrid zaten vroeger, waar is die tijd heen? Bring it back!

Deze maand kregen we overigens ook te horen dat onze bestuursfoto in de top 10 beste bestuursfoto's staat, uitgeroepen door de Hanzemag! Samen met grote verenigingen als Aegir, Dizkartes, de ACLO, en onze vrienden van SurfAce mochten wij shinen in deze top 10. Bedankt, Ana Dyrberg, voor het maken van onze fantastische foto's! 

En, zou dit het nu zijn? Nee, Kentauros was nog niet klaar met netwerken en onze naam overal bekendmaken. We hadden namelijk een consti van Vitalis, de atletiek verening in Groningen, en zijn daarna nog lekker het terras op gegaan met onze G.S.P.Vrienden de Ramenlappers. Het was weer een geslaagde avond. 

Seccy blog

Ik heb het leukste tot het laatste bewaard, Mikky, onze secretaris, is namelijk deze maand begonnen met het bestuur voorzien van literaire meesterwerken samen met het versturen van de wekelijkse lesadministratie. Hieronder heb ik een aantal van de mooiste quotes op een rijtje gezet voor jullie. Ik hoop dat jullie er net zo van genieten als dat wij elke week doen.

Week 11: 

"Dit weekend heb ik iets gedaan wat op papier vrij simpel klinkt: de notulen van de ALV uitwerken. In werkelijkheid bleek het een soort administratieve marathon waar ik inmiddels meerdere uren, nouja dagen, van mijn leven aan heb besteed."

"Laat ik het maar gewoon zeggen zoals het is: misschien moeten we als vereniging gewoon weer wat meer bier gaan drinken."

Week 12: 

"Ik ben één keer gevallen, wat eerlijk gezegd beter is dan ik van tevoren had verwacht. Het moment zelf was vrij kort: een beetje wiebelen, een poging om het nog te redden, en daarna de onvermijdelijke conclusie dat de zwaartekracht vandaag ook gewoon aanwezig was en dat je op twee yanagiba's op bevroren water voortbewegen gewoon raar is."

"Het was een bijzonder moment toen ik merkte dat mijn paard reageerde op m'n been. Dat een klein drukje al genoeg is om iets te laten gebeuren. Het voelt een beetje alsof je ineens alsof je tijdens het diplomazwemmen met alleen zwemkleding het water in ging, nadat je met winterkleding 10 keer heen en weer moest gaan zwemmen."

"Spelletjes waarbij je je geheugen moet gebruiken zijn geen goed idee. Niet omdat ze niet leuk zijn, maar omdat het eindresultaat altijd hetzelfde is: Louise wint."

Week 13:

"Eén van ons had namelijk duidelijk haar focus gevonden: de hele avond praktisch onafscheidelijk van één jongen. Kletsen, lachen, samen dansen en zingen, blikje shotgunnen, alles zat erin. En wij? Wij stonden er een beetje omheen, observerend, investerend, vooral heel benieuwd of dit zou eindigen op dat ene moment. Je weet wel. Dat moment. Er werd gehoopt. Er werd gespeculeerd. Er werd subtiel (en minder subtiel) aangemoedigd. Helaas mocht het niet zo ver komen, maar de spanning was er in ieder geval. Bij de omstanders in ieder geval."

"Een ander wist niet zo goed wat ze moest. De aandacht kwam van alle kanten en laten we zeggen: de opties waren ruim aanwezig. Op een gegeven moment verplaatste een deel van het toneel zich richting de dugout, die die avond fungeerde als een soort broeierige enclave van slechte beslissingen en prachtige verhalen. Wat daar precies gebeurde laten we in het midden (vanuit bescherming en respect voor de betrokkenen) maar laten we zeggen dat de sfeer allesbehalve afstandelijk was."

"Alsof dat nog niet genoeg was, ontstond er ergens op de avond ook nog een moment van collectieve overmoed: een tray Stelz die op onverklaarbare wijze achter de bar vandaan 'verdween' en ineens deel uitmaakte van ons gezelschap. Hoe en wanneer precies blijft voer voor discussie, maar het voelde op dat moment als een absoluut briljant idee. Achteraf stiekem nog steeds."

"En toch stond er hardlopen op de planning. Dus daar gingen we. Met bonkende koppen, droge bekken en een collectief gevoel van omhoogkomende maaginhoud dat bij elke stap lichtjes meebewoog. Het tempo lag niet hoog, de motivatie ook niet, maar ergens tussen het hijgen, bijnakotspauzes en het klagen door gebeurde er iets onverwachts: we maakten het gewoon af."

"En misschien is dat wel de kern van zo’n avond. Volledig uit de bocht vliegen, net iets te veel doen, net iets te weinig nadenken, en de volgende dag toch weer samen opstaan en doorgaan. Mind over body!!"

Week 14: 

In verband met het feit dat deze editie van de seccy blog wat persoonlijker was, zal ik maar een kleine (maar toch misschien wel een van de meest belangrijke) stukje(s) delen:

"Dus dank jullie wel, [...] voor het lachen."

Week 15: 

"Soms begin je aan een kleine sidequest en soms verandert dat in een volledige detective-zaak."

"Achter alles wat wij nu doen, zit een geschiedenis die we niet altijd zien maar die er wel is. Ooit was er een groepje van 4 studenten die een paardrijvereniging hebben opgezet. Maar waarom? Er was al een rijclub vanuit Vindicat. Hoe zit dat dan? Daar horen we zaterdag meer over. Volgende week staat er een mooie blog op ons te wachten.... To be continued. Week 14 was al met al dus een week waarin ik me minder secretaris en meer detective heb gevoeld. Maar wel een detective met skills. Zo zie maar: Aanhouden doet verkrijgen. Tot volgende week!" 

Dat was 'm dan, nu echt. Maart was me een maand, maar wát voor maand, echt eentje voor in de boeken. Tot volgende maand, wie weet wat April ons brengt. Ik hoop op goed weer, een fantastisch lustrumweekend, een fantastisch ACLO gala, dat de SOP op rolletjes loopt en Parafrid overal eerste wordt en we hopelijk niet al te brak zullen zijn, en een begin aan een spannend, leuk, maar ook een beetje verdrietig avontuur: de zoektocht naar ons volgende bestuur. Tot over een maandje, xoxo.